17 Again

17 Again is about a guy whose life didn't turn out how he'd imagined to be and wishes to go back and change it. One day he wakes up and he is 17 Again! :) (Watch the trailer here).

Freaky Friday, Like Father Like Son, Big, 13 Going on 30, It's a Boy Girl Thing.. and now 17 Again.. These movies have something in common. They all involve some form of swap (body or age) in their story line.. aaand I LOVE this genre! It's just so interesting to think (and see in movies) how one reacts to being in another body other than his/her current one.

Anyway, I'd watched and liked all the above mentioned movies so I was looking forward to watching 17 Again. I am happy to acknowledge that the movie did not disappoint; it was fun and has a great repeat value.

Gets an 8/10 from me.

thanks for the sugar, sugar

Lucky Number Slevin, nereye gideceğini izleyicisine söylemeyen bir film. Sonunda öyle bir yere geldi ki, ben ve film ilerledikçe sırayla boş çıkan teorilerim, ağzımız açık bakakaldık. Hikaye başladığı yere döndü. Ancak, içinden geçtiği dönüşüm süreçleri onu aynı yere, farklı bir hikaye olarak getirdi.

Josh Hartnett, filmin yarısını burnu kırık, diğer yarısını havluya muhtaç geçiriyor.
Bruce Willis, her zamanki yarım gülüşlü mistik oyunculuğu ile kimsenin bilmediği pek çok şeyi biliyor intibası uyandırıyor.
Lucy Liu, öyle şirin bir karakteri oynuyor ki, kendisinden pek de hazzetmeyen beyin bölümlerim karar değiştirme kararı aldılar.
Morgan Freeman'dan söz etmeyeceğim bile 'cause he is the boss.

Özellikle Slevin (Hartnett) ve Lindsey (Liu) arasında geçen diyalogların parlaklığı, hikaye/diyalog yazarının kim olduğu, başka hangi işlere imza attığı, nasıl çalışan bir beyin sistemi olduğu gibi pek çok soruyu beraberinde getirdi. Jason Smilovic, çoğunlukla göz atmaya değmez bulunan, ancak göz atıldıkça keyifle derinleşen, hiçbir şey hakkındaki ayrıntıları arka arkaya, kıvrak bir zeka ile tutturmuş. Hartnett ve Liu 'nin harikulade bir keskinlikte yazılmış bu diyalogları içeren sahneleri, harikulade bir zamanlama ile oynamış olmaları ise ayrı, apayrı bir dinamik katmış filme.

Lindsey karşı komşusu Nick'in kapısını uzun uzun çaldıktan sonra Slevin kapıyı açar ve;

L: It took you long enough. You're not Nick.
S: You're not as tall as I thought you'd be.
L: Well, I'm short for my height.
S: That makes sense because I can usually tell how tall someone is by their knock. You have a deceptively tall knock. Congratulations.
L: So it's a good thing?
S: I open the door expecting you to be up here, you're down here. That combined with a low centre of gravity... Forget about it.
L: Who are you?
S: I'm Slevin.
L: And what happened to your nose?
S: I was using it to break some guy's fist.

...

S: What was your name again?
L: Lindsey. I live across the hall. I came over to borrow a cup of sugar.
S: Where's your cup?
L: I came to borrow a cup of sugar. If I had a cup, I'd have come to borrow sugar.
S: Touché.

Kısaca; F16 hızındaki diyalogları keyifle takip ettiğim, hikayenin dönüşüm noktalarını tatminkâr bulduğum, bir daha izleme olasılığımın düşük olduğu ancak arada dönüp bakmak isteyebileceğim sahneleri olan bir film Lucky Number Slevin.

7/10

Lucky Number Slevin

I'll write this one in bullet points.. 'cause it's easy! :p

* Lucky Number Slevin is a crime thriller with an impressive cast (Morgan Freeman, Ben Kingsley, Bruce Willis, Josh Hartnett, Lucy Liu etc.), a good script and some really clever, witty dialogues.

* It's a case of mistaken identity and its results. There were some predictable parts in the story; but also really good twists.

* There is great chemistry among all leads; I especially liked Josh Hartnett and Lucy Liu's pairing.

* 70s fashion is everywhere in the movie.

* Some graphic sexual images at the beginning were unneccessary for my taste though.

* At the end of the day, I was entertained.. Gets a 7/10 from me.

The Covenant

The movie's official poster has the following plot introduction: "In 1692, five families with untold power formed a covenant of silence. One family who lasted for more was banished, leaving their bloodline to disappear without a trace... Until Now."

Now, this is a kind of story intro that will attract my attention. I like my romantic comedies and dramas.. but I also like epic stories, supernatural stories, action movies, thrillers, etc. The above plot and the trailer seemed to have elements of all above, so you can guess my excitement and expectations.. The story, and therefore the movie, had potential... so much potential!

Yet.. that potential was wasted! The action scenes, the special effects were good, the music and the actors were efficient.. however, poor dialogues and incomplete/unexplained sub-plots prevented this to be better movie as a whole. If they decide to do a sequel (the ending was quite open for a sequel), they'd better have more adequate writers..

Gets a 7/10 from me.

For the love of all that is holy...

Şimdi efendim, zorlamaya gerek yok; bu filmin Steven Strait'siz versiyonu seyredilmezdi. Steven Strait'li versiyonu ise seyredilir, tefekkür edilir, üzerine tez yazılır, Allah'ın varlığına ve birliğine ulaşılır.

İnsan istiyor tabi, straight to the point cümleleri olsun (pun intended). Ancak, benim ulu orta edatları arka arkaya dizesim, reaksiyon belirten kelimeleri iki yıldız arasına alasım ve derin bir iç çekesim var *sigh*.

Filmde öğrenciler vardı. Bir okul, bir yurt, bir yüzme havuzu hatırlıyorum -ki kutsal çiniler hangi başlar kendilerine çarpsın diye dizilmemişlerdi ki zaten hep gibisinden rağmencesine *coughgahcough*. Örümcek, hayalet filan da vardı sanki, insanı mışıl uykulardan ter içinde uyandıran *whimper*. Yağmurlu bir gecede, damlalarla kaplı camına bir burun, iki avuç yapışmış bir araba olduğu da söylentiler arasında...

Peki, gelelim bütün bunlardan neler çıkaracağımıza;

- 86 model araba alın, pişman olmazsınız.
- Küresel ısınmayı durdurmanın bir yolu da park halindeki aracın içinde oturmaktır.
- Bariton seslerin ormandaki yankısını kontrol etmek için kullanılan teknik cümle 'Gorman, it's me, it's okay.'dir.
- Kavisli yamaçlarla çevrelenmiş vadiler olduklarından daha derin algılanırlar.
- Vadilerin anakaraya birleştiği düzlüklerde tedbirsiz konaklama, nefes düzeni üzerinde olumsuz etkiye sebep olabilir. Gözlerde odak bozulması ile şehla bakışlara eşlik eden baş dönmesi ve baygınlık hissi de rapor edilen diğer belirtiler arasındadır.
- Araştırmalardan elde edilen sonuçlar, taarruz öncesi 'I know you should go' mantrasını tekrarlamanın, hedefin kaçış ihtimalini azaltırken vuruşun isabet ihtimalini yükselttiği ve etki alanını genişlettiği yönündeki teoriyi desteklemektedir.
- Uçurumlardan atlayıp iki ayak, bir diz, bir el üzerine konuveren yırtıcıların, 9'dan fazla canı olduğuna ama insaflarının olmadığına inanılmaktadır.
- Vites değiştirme esnasında debriyaja az basmanın arabadaki, fazla basmanın ise kafadaki balataları hırpaladığı tecrübeyle sabittir.
- Bir gönderiye 858 resim eklememenin yolu 1 resim eklemektir.


7/10

About Nothing

Kural 1, beklenti ne kadar yüksek tutulursa hayal kırıklığına uğrama ihtimali o kadar artar ise, Denzel Washington, Keanu Reeves, Emma Thompson gibi isimleri yan yana görüp gaza gelmek suretiyle kural 1'i ihlal etmenin bedeli, 110 dakikayı geri istemek olabilir. İşbu önerme kendi kendisini imha kapasitesindedir.

Much Ado About Nothing, koskoca filmden, afili abilerin giriş yaptığı, atlar ve asalet kelimelerini içeren bir cümle ile desteklenebilecek, dört nala sahne dışında bir şey saklamaycağım bir film. Unutalım gitsin.

Puanlarımdan biri yukarıdaki sahneye, biri Denzel Washington'ın su gibi oyunculuğuna, biri de Keanu Reeves'in hain villian portresine.

3/10

Much Ado About Nothing

William Shakespear's comedies such as The Comedy of Errors, The Merchant of Venice, The Taming of the Shrew, Much Ado About Nothing etc. are not as well-known as his tragedies (Hamlet, Othello, Romeo and Juliet, Macbeth). Nonetheless, all have been adapted into movies and today's post is about one of them in particular: Much Ado About Nothing.

I am not going to write the whole plot here as there are many characters and sub-plots as the title suggests. I can tell you however that it's a comedy which is directed by talented Kenneth Branagh who is well-known for his film adaptations of Shakespear's some other plays, namely Henry V (1989), Hamlet (1996), Love's Labour's Lost (2000) and As You Like It (2006).

* Cast includes Kenneth Branagh, Emma Thompson, Keanu Reeves, Kate Beckinsale, Denzel Washington and Michael Keaton.

* The bickering, the witty lines between Branagh and Thompson's characters is a delight to watch and Michael Keaton's Constable Dogberry is hilarious!

* The long take at the end of the movie, with the whole cast dancing, is a good touch!

Overall, an enjoyable film which gets a 7/10 from me.

.no past.no present.no future.

Dear Frankie,

Hayat yorar mı herkesi? Bir yalana inanmak, bir gerçeğe inanmaktan kolayken, kendini kandırmayı seçmek aykırı mıdır yasalara? Yan yana odalarda uyuduğu oğlunun kalbine ulaşabilmek için, uzaklardaki bir geminin varsayılan rotasından geçmek zorunda kalan annenin ihtiyaç duydukları arasında ne kadar yer vardır gerçeğe? Ve sonra biri çıkıp, ben yalan olurum dediğinde, hangimiz reddedecek kadar yalandan azâde?


Dear Frankie,

Sen bilmiyorsun ama ben tanıyorum seni. Aynalarda gördüğüm yüzlerden, ki hangisi benim yüzüm emin olamıyorum bazen, köşe başlarını geniş açılarla dönen, gözleri yerde kadınlardan, kendi omuzlarının arasına saklanmış adamlardan, bir gerçeğin karşısına çıkıp bir kez "senden nefret ediyorum ama varsın. seni gördüm ve kabul ettim." demektense binlerce kez arkasını dönüp yokmuş gibi davranmaya devam edecek, cesareti baş aşağı tanımlayan milyonlarca insanın gözlerinden tanıyorum seni.


Dear Frankie,

Hayat sana ne öğretti bilmiyorum. Ancak benim öğrendiğim; yalanla gerçeğin doğruyla yanlış gibi, pek de uzaktan akraba olmadıkları. Ve anlaşılan o ki, bunu anlamak için insanın, durmam dediği yerde durup 'kûn feyekûn' ile hemhal olması kâfi.

Sözünü gayet kendi halinde söyleyen, sesini yükseltme gereği duymayan, hikayesinin duyulmasına takılmayan, sadece anlatan bir film Dear Frankie ve bittiğinde, bir şeye öyle inanma ve onu öylesi bir tutkuyla beklemenin boşluğunu bıraktı içimde. Duvara asılı bir dünya haritasına... Geceleri yıldızlara... Dalların çiçeğe durma zamanına... Ama bir şeye... Bir şeye bakıp, bir diğer şeyi bekleme meşgalesine dair bir eski telaş kıpırdandı içimde. Biraz kıpırdandı. Ve sonra arkasını dönüp uyumaya devam etti.

7/10