Bir diğer 'Catch Me' vakası ile karşı karşıyayız. Ancak bu kez; evreka!
Karakterlerin birbirlerinden etkilendiği ve filmin başından sonuna dek değiştiği hikayeleri seviyorum. Step Up bu dönüşümü keyifle işlemiş, dönüşümün gerekçelerini müzik ve dans içine serpiştirmiş bir film. İzlerken, bedeniyle böylesine haşır neşir olmak, bedenine böyle hükmedebilmek nasıl bir duygu acaba diye düşündüm. Benim sahip olduğumdan bile emin olmadığım kas tonularını öyle kıvrak hareketlerle kasıp gevşetiyor ki oyuncular, geri alıp tekrar tekrar izlemek istediğim pek çok sahne var.
Step Up için bir gençlik filmi demek yanlış olmaz sanırım. Olmadı, 'gençlerin ya da ruhu genç kalanların filmi' der, yaşı tutmayanlara da bir pencere açabiliriz. Aslında ritim duygusu olan, müzik ve beden uyumu fikrinin heyecan uyandırdığı herkes keyif alabilir bu filmden. Müzik ruhun gıdasıysa, dans kaymaklı kadayıfıdır diyelim, mevzuyu tatlıya bağlayalım.
Son bir sağlık notu; çene kemiklerini kasmak suretiyle dişleri birbirine kenetlemek gerginlik sinyaliymiş ve dans etmek gerginlik atmanın etkin yollarından biriymiş. Sağlıklı Yaşam köşesinin yalancısıyım.
8/10
